ŚLIWA
Czy wiecie, że...
...Śliwa pochodzi z Azji Mniejszej,
Kaukazu i północnej Persji...
Powstała około 3000 lat temu
z naturalnej krzyżówki pomiędzy mirabelką i śliwką tarniną.
Do Europy śliwa dotarła po podbojach Aleksandra Macedońskiego.
Śliwa od tak dawna towarzyszy człowiekowi w gospodarstwie, że trudno ocenić,
kiedy i gdzie po raz pierwszy dostrzeżono jej kulinarne walory.
Najprawdopodobniej pochodzi od dzikiej śliwy rosnącej wokół Morza Kaspijskiego.
Wiadomo także, że była uprawiana w starożytnej Grecji już 2500 lat temu,
natomiast w II w. n.e. dotarła do Włoch,
a stamtąd do Europy południowo-środkowej i wschodniej.
Dzika śliwa wykorzystywana była również przez Etrusków,
a jeden z najlepszych gatunków starożytnego świata, tzw. damascenka rosła w Syrii.
W cesarstwie Rzymskim owoc cieszył się tak dużym uznaniem,
że zaczęto go uprawiać w sadach.
I to kilkanaście gatunków!
W czasach średniowiecza popularność śliwek znacznie zmalała,
ale na szczęście dla nas odkryto ją na nowo.
Drzewo osiągające wysokość 13m.
Wspólna nazwa śliwy obejmuje węgierki, damaszki, ałycze, renklody i mirabelki.
Owoce śliwy mają różne kształty i różną konsystencję miąższu oraz smak.
Okres dojrzewania śliwek różnych odmian trwa od połowy lipca do końca września.
Niektóre Odmiany śliw są samopylne, inne częściowo samopylne, a jeszcze inne obcopylne.
Śliwy udają się najlepiej na glebach gliniastych, średnio zwięzłych, wilgotnych.
Ważną rzeczą w pielęgnacji śliw jest formowanie korony drzewa,
czyli nadanie jej właściwego kształtu.
Formowanie korony powinno zakończyć się w czwartym roku życia drzewa.
Istnieje około 6 tysięcy odmian uprawnych różnych gatunków śliw.